{"id":2208,"date":"2020-10-19T14:46:17","date_gmt":"2020-10-19T14:46:17","guid":{"rendered":"http:\/\/pruebas.assomozas.es\/?page_id=2208"},"modified":"2020-11-22T18:30:14","modified_gmt":"2020-11-22T18:30:14","slug":"cruceiro-de-san-roque","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pruebas.assomozas.es\/gl\/cruceiro-de-san-roque\/","title":{"rendered":"Cruceiro de San Roque"},"content":{"rendered":"\n

\"\"<\/a><\/p>\n\n\n\n
\n

\"\"<\/a><\/p>\n

43.530089,-7.9428795

<\/p>\n<\/td>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

As Somozas (Santiago Ser\u00e9)<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

O cruceiro de San Roque lev\u00e1ntase en fronte \u00e1 capela do mesmo nome, de famosa tradici\u00f3n romeu, pois a ela vi\u00f1an xentes de toda a comarca. \u00c9 un exemplar alto que, con todo, parte dunha plataforma sinxela e dun s\u00f3 nivel, do que xorde un notable pedestal, constitu\u00eddo por tres corpos que se individualizan mediante marcadas molduras, amos\u00e1ndose moi diferentes en aparencia e s\u00e9ndoo tam\u00e9n en xeometr\u00eda e tama\u00f1o. Os tres elementos foron labrados en toelo<\/em> (serpentinita), pero o seu singular xaspeado \u00e9 diferente neles, dando a aparencia de utiliz\u00e1ronse distintos materiais na s\u00faa confecci\u00f3n: o inferior \u00e9 m\u00e1is curto e se distingue polas s\u00faas molduras abucinadas; o do medio, prism\u00e1tico rectangular, chama a atenci\u00f3n pola amplo peto para esmolas; mentres o superior tronco-prism\u00e1tico estiliza a transici\u00f3n cara \u00e1 columna. Esta presenta tons agrisados escuros con tintas avermelladas, preciosa combinaci\u00f3n, repetindo o cromatismo do nomeado pedestal. A s\u00faa forma \u00e9 cadrada nos extremos superior e inferior, pero octogonal no seu maior parte, enlazando mediante biseis en punta de frecha. Encima, o capitel \u00e9 tam\u00e9n rechamante, pois \u00e9 de estilo x\u00f3nico, o m\u00e1is elaborado e estilizado entre os galegos, ofrecendo a habitual riqueza formal da escola comarcal mediante as volutas nos esquinais e os anxos en actitude orante, neste caso moi logrados na s\u00faa factura, compo\u00f1\u00e9ndose de cabeza, corpo e alas. Na parte superior aparece unha cruz de estilo latino, de paus cil\u00edndricos con espi\u00f1as. Nela o Cristo, grande, proporcionado, finamente tallado, con expresi\u00f3n serena e resignada, ten posta a coroa de espi\u00f1as e os p\u00e9s cruzados co cravo moi evidente, presentando o corpo despegado da cruz. A Virxe das Dores \u00e9 algo m\u00e1is pequena, acaroada \u00e1 cruz e descansando sobre unha pea\u00f1a en forma de copa. Leva as vestimentas habituais, tocada de manto a modo de veo e cunha t\u00fanica con pregues verticais. A uns 100 metros deste, lev\u00e1ntase outra cruz, cuxa misi\u00f3n poder\u00eda ser a de guiar no itinerario de peregrinaci\u00f3n a San Andr\u00e9s. \u00c9 singular, pois parece ter seccionado o varal e que o capitel xorde directamente da base, pero en todo caso responde \u00e1s feituras das cruces cami\u00f1eiras, normalmente de pequena talla, sinxelas e carentes de imaxes.<\/p>\n