{"id":2260,"date":"2020-10-20T08:48:34","date_gmt":"2020-10-20T08:48:34","guid":{"rendered":"http:\/\/pruebas.assomozas.es\/?page_id=2260"},"modified":"2020-11-22T18:46:22","modified_gmt":"2020-11-22T18:46:22","slug":"mamoa-de-marban","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pruebas.assomozas.es\/gl\/mamoa-de-marban\/","title":{"rendered":"M\u00e1moa de Marb\u00e1n"},"content":{"rendered":"\n\n\n\n
\n

\"\"<\/a><\/p>\n

43.55055, -7.895

<\/p>\n<\/td>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Marv\u00e1n

<\/p>\n<\/td>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Seixas (Santa Mar\u00eda)

<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

As m\u00e1moas son abombamentos artificiais do terreo que acollen t\u00famulos funerarios prehist\u00f3ricos, os elementos m\u00e1is antigos que se conservan deste tipo de patrimonio. A s\u00faa idade var\u00eda bastante pero, en xeral, ac\u00e9ptase que, formando parte da cultura megal\u00edtica, datan a groso modo de 5.000 a 2.000 anos antes de Cristo, isto \u00e9, do per\u00edodo Neol\u00edtico e dentro do que se co\u00f1ece como a Cultura Megal\u00edtica, cuxos elementos m\u00e1is co\u00f1ecido son os dolmens. Situados normalmente en zonas elevadas, non lonxe de antigas sendas que un\u00edan os distintos asentamentos prehist\u00f3ricos, \u00e9 habitual que se agrupen en necr\u00f3pole de varios elementos que respectaban unha intervisibilidade. O abandono dos campos de cultivo desde mediados do s\u00e9culo pasado provocou que moitas sexan de dif\u00edcil acceso e localizaci\u00f3n, debaixo de cubertas arb\u00f3reas ou de matogueira espesa. \u00c9 o que lle pasa \u00e1 de Marb\u00e1n, que con todo conta cunha maxia especial que se destila dunha lenda famosa na comarca. A historia lendaria di que en tempos dos mouros chegou a Somozas un nobre franc\u00e9s de nome Somo\u00e7a, que derrotara aos invasores en distintos escenarios e que alg\u00fans relacionan coa famosa Batalla de Clavijo e outros coa de Melide. Polas s\u00faas faza\u00f1as b\u00e9licas O Rei conced\u00e9ralle estes territorios, enfront\u00e1ndose ent\u00f3n aos \u00e1rabes que cada ano cobraban o chamado tributo das cen doncelas. Este obrigaba a pagar aos alde\u00e1ns co duro sacrificio de enviar \u00e1s s\u00faas mulleres novas a Serrallo de terras afastadas. O franc\u00e9s liberou \u00e1s raparigas que se achaban encerradas na co\u00f1ecida casa das Enchousas, acabando co macabro ritual de ascender \u00e1 cima do monte no que nos atopamos para despedir cun triste \u201c\u00e1 Mar Van\u201d \u00e1s cativas que embarcaban no afastada pero visible costa. Diso fix\u00e9ronse eco as etimolox\u00edas populares que interpretan o nome do liberador Somo\u00e7a polo de Somozas e o de \u201cmar van\u201d para a altura de Marb\u00e1n. O certo \u00e9 que a tradici\u00f3n pasou ao propio escudo municipal, no que se interpretar\u00eda a torre das Enchousas e as cadeas do vil peche. Non \u00e9 a \u00fanica medo\u00f1a, nome local e doutras zonas de Galicia para estas manifestaci\u00f3ns lutuosas, destas elevaci\u00f3ns. \u00c9 f\u00e1cil atopar algunhas m\u00e1is, como a do Monte d\u00e1 Vilalbesa, visible claramente desde a estrada, na que existe a tradici\u00f3n de que, no seu interior, agoch\u00e1banse un carro e un xugo de ouro, o cal fixo que a mediados da pasada centuria a\u00ednda a xente buscase o tesouro oculto baixo a s\u00faa c\u00fapula.<\/p>\n